Grand Bang Auto

Grand Bang Auto is de tweede openwereldparodie in deze vergelijking, en u leest hem vooral naast de eerste. Hetzelfde vertrekpunt, een stad geïnspireerd op de grote metropolen van de Amerikaanse westkust en het omliggende platteland, dezelfde ontleningen aan het actiespel, auto's, missies en kleine criminaliteit. De uitwerking loopt uiteen: het terrein is krapper, de engine lichter, en de titel voegt iets toe wat zijn directe concurrent niet heeft, namelijk scènes die u met andere ingelogde spelers deelt.

Een tweede aanpak van hetzelfde terrein

De kaart is kleiner dan die van de andere parodie in dit genre, en het aantal personages dat u kunt tegenkomen ligt lager. Zo gesteld klinkt de vaststelling als een gebrek, en dat is ze ook wanneer u alleen het volume beoordeelt. Er staat echter iets meetbaars tegenover: het spel houdt zich beter staande tijdens een sessie, de laadtijden zijn korter, en rijden door drukke zones veroorzaakt niet dezelfde beeldafbraak. Wat ons betreft is die afweging de juiste, maar u moet weten dat ze gemaakt is.

Minder terrein, beter beheerd, dat vat de titel samen.

De stad, de missies en de bondgenoten

De progressie steunt op een missiestructuur die personages u onderweg toevertrouwen. Hen een dienst bewijzen levert concrete voordelen op in het vervolg, makkelijker toegang tot uitrusting, een aangevulde levensbalk, een paar sluiproutes door de stad. Dat is de klassieke werking van het openwereldactiespel, zonder veel vindingrijkheid overgezet, en ze vervult hier haar eerste functie: een reden geven om rond te rijden in plaats van rechtstreeks naar de inhoud te gaan.

Het verhaal blijft summier en probeert niet te overtuigen.

De speler maakt zijn avatar aan voordat hij begint, met een bewerker die het algemene uiterlijk dekt zonder in het detail van de gespecialiseerde simulatoren af te dalen. Andere opties ontgrendelt u gaandeweg. Het personage evolueert dus tijdens de partij in plaats van vast te liggen bij het eerste scherm, wat past bij de spelopbouw, en wat ook verklaart waarom het eerste halfuur arm aan instellingen aanvoelt vergeleken met titels die alles meteen openzetten.

De ontmoetingen en de locaties

De personages die u op straat tegenkomt, zetten het grootste deel van de inhoud in gang, en de game verdeelt die ontmoetingen over herkenbare locaties: bars, clubs, biljart- en bowlingzalen, gespecialiseerde etablissementen, braakliggende terreinen aan de rand. De registers lopen van de meest gangbare situaties tot anale seks en dominantieverhoudingen, zonder dat de toegang tot het een of het ander van de progressie afhangt. Die locaties dienen vooral als kader: ze veranderen het decor en de belichting, niet de mechaniek.

De nevenactiviteiten zijn eerder voorwendsel dan minigame.

De onlinemodus

Dit is de werkelijke bijzonderheid van deze game binnen de vergelijking. De partij is niet volledig eenzaam: het spel biedt aan om andere ingelogde spelers te vervoegen, aan groepsscènes deel te nemen en gezamenlijke ontmoetingen in de openwereldlocaties te organiseren. Weinig producties in het genre bieden die dimensie, de meeste blijven bij personages die de game zelf aanstuurt, en dit is het stevigste argument tegenover de directe concurrent.

Hoe goed een sessie uitpakt, hangt dan volledig af van hoe druk de server is op het moment waarop u speelt.

Dat is de gebruikelijke grens van sexspellen in een onlineomgeving, en ze geldt hier net zo goed. Op rustige uren loopt de gedeelde modus leeg en valt u terug op een solopartij. De moderatie blijft bovendien summier, wat dezelfde voorzichtigheid veronderstelt als op elke onlinedienst waar onbekenden samenkomen.

De camera en het opnemen van scènes

Het spel staat meerdere gezichtspunten op eenzelfde scène toe, met wisselingen van hoek in beweging. De vrijheid is niet volledig, omdat de standpunten vooraf vastliggen in plaats van vrij te zijn, maar ze volstaat om aan het enkele vaste beeld te ontsnappen dat veel producties in het genre opleggen. Een opnamemodule maakt het geheel af en laat u een sequentie op de machine bewaren. Die functie is zeldzaam in de vergelijking, en ze vraagt om voorzichtigheid, want dit soort bestand hoort privé te blijven.

Wat de uitvoering waard is

De personagemodellen zijn summier. De gezichten lijken op elkaar, de kleding herhaalt zich van wijk tot wijk, en er zijn minder animaties dan bij de simulatoren die hun hele budget op dat ene punt concentreren. De titel compenseert deels met de belichting, beter uitgewerkt dan bij de gemiddelde parodie, en met een algemene vloeiendheid die zijn directe concurrent niet haalt. U ruilt dus afwerking in voor stabiliteit.

Dat compromis valt te verdedigen, op voorwaarde dat u een actiespel verwacht en geen simulator.

De inschrijving en wat gratis hier betekent

De toegang vraagt om het aanmaken van een account voordat de eerste partij begint. Het spel opent daarna in een browser, zonder installatie, en er is ook een versie die u op de pc installeert voor wie liever niet browserafhankelijk wil zijn. Vijf interfacetalen zijn beschikbaar, wat de titel boven het gemiddelde van het genre plaatst, en een versie voor VR-headsets bestaat niet.

Een punt verdient verduidelijking, want het wordt vaak scheef voorgesteld.

Wat de dienst na inschrijving openzet, komt neer op een proefperiode op de catalogus en niet op een game die zonder voorwaarden gratis is. Die nuance telt wanneer u titels onderling vergelijkt, want verschillende concurrenten werken precies zo onder hetzelfde etiket. Tariefvoorwaarden werken wij hier niet uit, omdat die te vaak wijzigen om betrouwbaar gepubliceerd te worden.

Is het de moeite waard?

Ja, wanneer het idee om andere spelers in een open wereld tegen te komen u aanspreekt, en wanneer u een spel dat netjes draait verkiest boven een spel dat groter maar minder stabiel is. Dit is technisch de best beheerde parodie in de vergelijking, en de enige met gedeelde scènes.

Nee, wanneer u de grootste kaart zoekt, het hoogste aantal ontmoetingen, of gedetailleerde personagemodellen. Op die drie punten antwoorden de andere openwereldparodie en de gespecialiseerde simulatoren beter.

Kunt u werkelijk met anderen spelen?

Ja. De titel biedt scènes die u met andere ingelogde spelers deelt, wat zeldzaam is in het genre. De ervaring hangt wel af van het aantal mensen dat op dat moment aanwezig is.

Moet u het spel installeren?

Nee, niet noodzakelijk. Het spel opent in een browser, en daarnaast bestaat er een versie die u op de pc installeert voor wie liever niet browserafhankelijk wil zijn.

Is het spel gratis?

De toegang die na inschrijving opengaat, komt overeen met een proefperiode op de catalogus, niet met een spel dat zonder voorwaarden gratis is. Tariefvoorwaarden publiceren wij niet, omdat die te vaak wijzigen.

Bestaat er een VR-modus?

Nee. De titel speelt u op een scherm, in de browser of in de geïnstalleerde versie. Ondersteuning voor headsets ontbreekt, en die toevoegen zou een engine van een heel ander kaliber vergen.

Kunt u de gespeelde scènes bewaren?

Ja. Een opnamemodule laat u een sequentie op de machine bewaren. De functie is zeldzaam in de vergelijking, en ze vraagt dezelfde voorzichtigheid als elk bestand van die aard.