Sexsimulatie

Sexsimulatie zet de personagebewerker in het midden van het geheel, vóór het scenario en vóór de enscenering. De speler stelt zijn avatar samen, stelt zijn partners samen, en komt daarna vooruit in een heroïsch fantasieverhaal dat als rode draad voor de scènes dient. Qua hoeveelheid inhoud is dit de rijkst gevulde titel van het vergelijk, en qua presentatie ook een van de meest gedateerde. Beide vaststellingen horen bij elkaar, en ze komen voort uit dezelfde technische keuze.

Wat het woord “simulatie” dekt

De term misleidt in dit genre, want hij duidt twee families van games aan die vrijwel niets gemeen hebben. De eerste bootst een alledaagse situatie na en zoekt het waarschijnlijke, in een huiselijk decor en over een korte duur. De tweede bouwt een volledige wereld rond de speler en mikt precies op het omgekeerde. Deze titel hoort ondubbelzinnig bij de tweede familie: de rode draad is een middeleeuws fantasieverhaal, met koninkrijken, gevechten en wezens, en de inhoud voor volwassenen schuift daarin als beloning voor progressie.

Het spel verbergt die mechaniek niet, het eist ze op.

Elk gewonnen treffen opent een nieuw segment. De speler beweegt over een kaart, komt personages tegen met vastgelegde rollen, krijgers, magiërs, heersers of wezens, en elke ontmoeting ontgrendelt de reeks scènes die eraan vasthangt. Het is het ontgrendelsysteem van de gewone videogame, hier zonder noemenswaardige aanpassing overgezet. Het heeft een duidelijk voordeel, de levensduur, en een even duidelijk gebrek: u moet spelen om te zien. Wie onmiddellijk bij de catalogus wil, vindt de lus lang, en kijkt beter naar simulators zonder progressie.

De personagebewerker

Dit is het sterke punt van de titel, en het verklaart zijn koppositie op hoeveelheid inhoud.

Uw eigen personage

De editor beperkt zich niet tot het kiezen van een silhouet uit een vaste lijst. Hij geeft toegang tot de lichaamsbouw, de huidskleur, de spiermassa, het kapsel en de proporties, en daarna tot de kleding, volgens de codes van het middeleeuwse fantasiedecor. Het personage dat u zo bouwt, is degene die u de hele partij speelt, waardoor die instellingen echt gewicht krijgen: ze bepalen het uiterlijk van alle scènes die volgen, en niet alleen van het aanmaakscherm.

U stelt het één keer in en leeft er daarna mee.

De personages die u tegenkomt

Dezelfde editor dient om de niet-speelbare personages vast te leggen, met dezelfde diepgang aan instellingen. Huidtinten, lichaamsbouw, proporties, kleding: elke parameter blijft bereikbaar en het spel vergrendelt de combinaties niet. Daarom oogt de catalogus ruimer dan die van de rechtstreekse concurrenten. Het aantal werkelijk verschillende scènes ligt niet noodzakelijk hoger; het is het aantal visuele varianten van dezelfde scène dat hoger ligt, en dat onderscheid verdient aandacht voordat u aangekondigde aantallen naast elkaar legt.

De catalogus en de enscenering

Het aangekondigde volume is het voornaamste argument van de titel, en het rust op twee benen. Het eerste is de verscheidenheid aan registers, die van het gangbaarste tot het meest gespecialiseerde loopt, zonder dat het spel de toegang tot een van beide vergrendelt. Het tweede is de combinatoriek die hierboven is beschreven: elke scène bestaat in evenveel versies als u personages hebt kunnen bouwen.

De geluidsaankleding begeleidt de scènes, dialogen inbegrepen.

Dat detail valt vooral bij vergelijking op: meerdere concurrerende simulators blijven stom of houden het bij een muzieklus. Hier hoort het geluid bij de enscenering. Het veroudert wel minder goed dan het beeld, en de synchronisatie blijft bij de langste aaneenschakelingen benaderend.

Wat de machine moet leveren

De titel draait op een bescheiden configuratie, en dat is een van zijn echte kwaliteiten. Hij vraagt geen aparte grafische kaart, waardoor hij speelbaar blijft op een gewone laptop of op een desktop van enkele jaren oud. Waar meerdere concurrenten recent materiaal eisen om vloeiend te blijven, neemt deze genoegen met weinig, op pc net zo goed als op Mac.

Die soberheid heeft een keerzijde, en die ziet u op het scherm.

De modellen zijn minder gedetailleerd dan die van de recentste titels, de textures minder fijn, de belichting eenvoudiger. Het spel geeft voorrang aan toegankelijkheid boven beeldkwaliteit. Die afweging valt te verdedigen, maar u moet ze kennen voordat u schermafbeeldingen van verschillende titels vergelijkt, want anders vergelijkt u onder ongelijke voorwaarden.

De interface, het voornaamste zwakke punt

Ze is gedateerd, en dat ziet u vanaf het eerste scherm. Overladen menu's, een weinig leesbare hiërarchie, instellingen die over meerdere submenu's verspreid liggen: het navigeren vraagt een leertijd die niet in verhouding staat tot de werkelijke eenvoud van de functies die ze bedient. De personagebewerker lijdt daar het meest onder, want dat is de module die u het vaakst opent, en waar de minste wrijving in verloren minuten wordt betaald.

Ze is daarentegen in vijf talen vertaald, wat in dit genre zeldzaam blijft.

Registratie en permanente verbinding

De toegang vraagt dat u vóór de eerste start een account aanmaakt, en het spel biedt geen offlinemodus. Een actieve verbinding blijft dus de hele partij nodig, ook voor de fasen waarin geen enkele uitwisseling met andere spelers plaatsvindt. Multiplayer is deze titel niet: de verbinding dient de werking van de dienst, niet de partij zelf.

Dat verschil heeft een praktisch gevolg op een wankele verbinding.

Moet u het proberen

Ja, als u volume en personalisatie zoekt, en als een verouderende presentatie u niet tegenhoudt. De personagebewerker hoort bij de volledigste die u zonder gespecialiseerd spelmateriaal bereikt, en de rode draad geeft u een reden om na de eerste sessie terug te keren.

Nee, als u de hoogst mogelijke beeldkwaliteit nastreeft, onmiddellijke toegang tot de catalogus zonder progressiefase, of de mogelijkheid om zonder verbinding te spelen. Op die drie punten beantwoorden andere titels uit het vergelijk beter aan de vraag.

Hebt u een krachtige computer nodig

Nee. Het spel werkt zonder aparte grafische kaart, op pc net zo goed als op Mac. Het is een van de minst veeleisende titels van het vergelijk, ten koste van een beeld dat duidelijk achterblijft bij recente producties.

Moet u een account aanmaken

Ja. De registratie wordt vóór de eerste start gevraagd, en een offlinemodus ontbreekt: een actieve verbinding blijft de hele partij nodig.

Kunt u met andere mensen spelen

Nee. De titel is een solo-ervaring. De personages die u tegenkomt, worden door het spel bestuurd, en de permanente verbinding dient uitsluitend de werking van de dienst.

In welke talen is de interface beschikbaar

Er worden vijf interfacetalen aangeboden, waarmee de titel op dit precieze punt boven het gemiddelde van het genre uitkomt.

Wat kunt u in de editor instellen

De lichaamsbouw, de huidskleur, de spiermassa, het kapsel, de proporties en de kleding, voor uw eigen personage net zo goed als voor de personages die u onderweg tegenkomt.