League of Legends-parodie

League of Legends is hier de naam van een parodie voor volwassenen, zonder enige band met de teamarena waarvan zij de beeldtaal overneemt. Het principe van de strijder die u vóór de partij kiest, de sterk getypeerde silhouetten en de arenadecors komen mee, waarna het strategische gevecht plaatsmaakt voor een mechaniek die scènes ontgrendelt. Voor wie het origineel kent, is het resultaat meteen leesbaar, en het is veel magerder dan het op het eerste gezicht lijkt.

Wat de parodie leent, en wat niet

De ontlening is in de eerste plaats visueel. U vindt er een galerij strijdsters met herkenbare archetypen, zwaar beladen uitrusting, gestileerde wapens en verzadigde kleurenpaletten, in decors die de kaarten van het origineel oproepen zonder ze na te bouwen. De namen zijn gewijzigd en er verschijnt geen enkel logo, wat in dit segment de regel is. Er bestaat geen toestemming, geen continuïteit en geen verband met het nagebootste universum, alleen een gelijkenis die volstaat om de verwijzing binnen een seconde te laten landen.

Wat níet wordt geleend, is het spel zelf.

Het origineel is een strategiegame in teamverband waarin twee kampen elkaars basis proberen te vernietigen. Daarvan overleeft hier niets: er is geen team, geen kaartdoel en geen menselijke tegenstander. Wat overblijft, is een reeks confrontaties van één tegen één die als teller voor een progressie dienen, en de competitieve aankleding fungeert eerder als decor dan als regel. Dat weet u beter voordat u begint, anders wacht u op een vechtgame die nooit is beloofd.

Het portaal en het opstarten

De toegang loopt via een webportaal dat meerdere rubrieken bundelt, waaronder die van de eigenlijke game. Vóór de eerste partij bepaalt een reeks vragen uw voorkeuren en hoe expliciet u het wilt hebben, en die instelling bepaalt vervolgens wat u krijgt voorgeschoteld. Binnen dit genre, waar u meestal rechtstreeks in een ongefilterde catalogus belandt, is dat een zeldzame praktijk, en het is de beste ontwerpkeuze van de titel.

De vragenlijst kost een minuut en stelt u één keer in.

Een verplichte installatie bestaat niet. De game start vanuit een browser, en daarnaast wordt een pc-versie aangeboden voor wie liever een lokale client draait. Die soepele toegang is het tweede sterke punt, zeker vergeleken met de pornospellen in dit hoekje die eerst een download opleggen. De keerzijde ziet u op het scherm, met een beeldresolutie die bij standaard hoge definitie blijft steken en een uitvoering die de vergelijking met de recente simulatoren niet doorstaat.

De gevechten en de interne munt

De lus is eenvoudig: u rijgt confrontaties aaneen tegen tegenstanders die steeds meer incasseren, u stapelt ervaring op, en elke overwinning levert goud op. Dat goud dient twee doelen, het versterken van de vaardigheden van uw personage en het openen van nieuwe scènes. De inhoud voor volwassenen zit dus achter prestatie op slot, volgens het klassieke schema uit de grote publieksgames dat hier zonder noemenswaardige aanpassing is overgezet.

Goud is de echte motor van de titel, veel meer dan het gevecht dat het oplevert.

Die afhankelijkheid heeft een duidelijk effect op de levensduur. De eerste uren werken, omdat elke overwinning iets opent en de moeilijkheidscurve mild blijft. Voorbij die drempel wordt de mechaniek zichtbaar: de gevechten vragen weinig vaardigheid, de variatie in tegenstanders is beperkt, en u wint vooral door te herhalen. Wie voor de inhoud komt, vindt het traject lang. Wie voor het spel komt, vindt het te licht om op eigen kracht te blijven staan.

Hoe een scène tot stand komt

U kiest de personages, de situatie en het decor, en zet daarna voorgeprogrammeerde reeksen in gang. Configuraties met twee staan van bij het begin open, die met meer dan twee komen later vrij, en de scènebesturing gaat over het kiezen van reeksen en niet over het vrij samenstellen ervan. Het werkt als een bibliotheek: u selecteert, u regisseert niet.

De herhaling in de animaties is het voornaamste verwijt aan de titel.

Het aantal werkelijk verschillende reeksen is beperkt, en wie van personage wisselt, verandert het uiterlijk zonder de beweging te veranderen. De illusie van volume komt uit de combinatieleer, dezelfde reeks uitgespeeld op elke beschikbare strijdster, en die illusie verdwijnt binnen enkele sessies. Dat is het structurele gebrek van parodieën die op een cast zijn gebouwd. Ze produceren veel varianten en weinig inhoud.

De bijkomende inhoud op het portaal

Rond de game biedt het portaal rubrieken aan die er geen deel van uitmaken: een galerij geanimeerde reeksen in Japanse stijl, een verzameling getekende strips die in doorlopende reeksen zijn geordend, en een selectie video's waarin verklede mensen de uitrusting van de strijdsters overnemen. Die rubrieken worden geregeld aangevuld en vertegenwoordigen in volume meer dan de game zelf.

Dat onderscheid verdient aandacht voordat u aangekondigde cijfers vergelijkt.

Een eerlijke vergelijking telt speelbare scènes en portaalinhoud niet bij elkaar op. De eerste zijn interactief en worden op prestatie ontgrendeld, de tweede zijn media die u bekijkt. De titel presenteert ze graag samen, wat zijn catalogus kunstmatig doet zwellen. Genomen voor wat ze zijn, blijven die extra's een echte meerwaarde, vooral voor wie eerder het universum dan het spel komt halen.

Platformen, talen en toegang

De titel draait op pc en vanuit een browser, zonder versie voor een VR-headset. Het is van begin tot eind een solo-ervaring: de tegenstanders worden door de game bestuurd en er wordt geen modus voor meerdere spelers aangeboden, ondanks de verwijzing naar een origineel dat uitsluitend in teamverband wordt gespeeld. De toegang is gratis, en vijf interfacetalen zijn beschikbaar, wat boven het gemiddelde van de parodieën uit onze vergelijking blijft.

Wij publiceren geen enkele tariefvoorwaarde, omdat die te vaak wijzigen om eenmaal opgeschreven betrouwbaar te blijven.

Moet u het proberen?

Ja, als u het nagebootste universum kent en als toegang zonder installatie voor u telt. De voorkeurenvragenlijst, de arenaopzet die u meteen doorziet en de bijkomende inhoud op het portaal geven de titel over één of twee sessies een reëel nut.

Nee, als u speeldiepgang zoekt, een goed gevulde catalogus of een uitvoering op het niveau van de recente simulatoren. De animaties draaien snel in cirkels, de gevechtslus is dun, en het ontgrendelen met goud rekt het traject zonder het rijker te maken.

Heeft de game een band met het origineel?

Nee. Dit is een onafhankelijke parodie, zonder toestemming en zonder continuïteit met het nagebootste werk. De namen zijn gewijzigd en alleen de algemene beeldtaal, silhouetten, uitrusting en arenadecors, dient als verwijzing.

Moet u iets installeren?

Nee, niet verplicht. De game start vanuit een browser, en daarnaast wordt een pc-versie aangeboden voor wie liever een client op de eigen machine zet.

Kunt u het met meerdere mensen spelen?

Nee. Ondanks de verwijzing naar een teamgame is deze parodie een solo-ervaring: de tegenstanders worden door de game bestuurd en een multiplayermodus ontbreekt.

Waarvoor dient het goud dat u in gevecht wint?

Voor het verbeteren van de vaardigheden van uw personage en voor het ontgrendelen van nieuwe scènes. Het is het enige progressiemechanisme van de titel, en het bepaalt de toegang tot het grootste deel van de inhoud.

Hoort de bijkomende inhoud bij de game?

Nee. De geanimeerde galerijen, de getekende strips en de video's met verklede deelnemers horen bij het portaal dat de game host. U bekijkt ze, u speelt ze niet.