Overwatch-parodie

De Overwatch-parodie brengt de codes van de felgekleurde hero shooter over naar een game voor volwassenen. De structuur blijft staan: een cast van scherp getypeerde personages, elk met een eigen silhouet en een eigen kleurenpalet, en een teamkader waarin u online naast andere spelers speelt. Een bewerking is het niet, en de titel heeft geen enkele band met de shooter waarvan hij het uiterlijk leent. Dit is een onafhankelijke productie die op de onmiddellijke herkenbaarheid van een grafische stijl inzet.

Wat de parodie overneemt

De ontlening betreft de vorm, nooit de inhoud. De titel herhaalt wat het genre bij de eerste oogopslag herkenbaar maakt: felle kleuren, strakke contouren, personages die als leesbare archetypen zijn opgebouwd, de scherpschutster, de monteuse, de robotachtige eenheid, de gemaskerde heldin. Geen enkel bestaand personage wordt bij naam genoemd of één op één overgenomen. Het zijn hertekende typen die een visuele familie oproepen zonder de figuren zelf na te bouwen.

De grafische stijl is verzorgd, en dat is het eerste argument van de titel.

Waar veel pornospellen in dit hoekje genoegen nemen met generieke modellen waar een kostuum overheen gaat, bewerkt deze het silhouet van elk personage zodanig dat u het van de andere kunt onderscheiden zonder een naam te lezen. De leesbaarheid is veruit het sterkste punt, en die houdt stand over langere sessies omdat ze niet op de fijnheid van de textures rust maar op de tekening zelf. De keerzijde dient zich snel aan. Zodra u de cast een keer hebt doorlopen, blijkt de eigenlijke inhoud mager.

De personagekeuze

De game legt niet de hele cast in één keer voor. Bij elke start verschijnt een beperkte selectie, willekeurig getrokken uit de beschikbare personages, en u kiest binnen dat aanbod in plaats van uit een volledige catalogus. Het principe komt uit de teamshooters, waar de opstelling aan het begin van de partij wordt bepaald, en het heeft de verdienste dat het variatie tussen twee sessies aanbrengt. Twee avonden na elkaar leveren zelden precies dezelfde namen op.

Zoekt u een bepaald personage, dan komt een duidelijk nadeel boven.

Niets garandeert dat die figuur in de trekking zit, en u moet opnieuw opstarten in de hoop haar te zien opduiken. Aanvaardbaar is dat wanneer u de titel als een reeks korte partijen benadert, veel minder wanneer u met een vast idee aankomt. Het mechanisme volgt eerder een spellogica dan een catalogusdenken, en dat weet u beter voordat u begint dan halverwege de vierde herstart.

Aanpassingen en hun grenzen

De beschikbare instellingen zijn duidelijk afgebakend, en de game komt daar rond voor uit. U grijpt in op het uiterlijk van het gespeelde personage en op dat van de partner: lichaamsbouw, verhoudingen, kleding, enkele trekken. Die instellingen zijn puur esthetisch en hebben geen effect op het verloop van een scène of op wat u daarin kunt doen. Dat is een duidelijk verschil met de algemene simulatoren uit onze vergelijking, waar de personagebewerker de kern van het hele apparaat vormt.

Sommige personages laten zich minder wijzigen dan andere.

De game vergrendelt bewust een deel van de instellingen op de meest herkenbare figuren, zodat die herkenbaar blijven. Dat strookt met het uitgangspunt van de titel, waarvan de hele waarde op de leesbaarheid van de cast rust, maar het knijpt de speelruimte nog verder dicht. Wie een diepe personagebewerker zoekt, komt bedrogen uit. Die is er niet, en de titel beweert ook nergens dat hij er een heeft.

Het partijverloop

Zodra het personage gekozen en ingesteld is, laadt de scène, voorafgegaan door enkele dialoogregels die de situatie neerzetten. Een verhaallijn in strikte zin is dat niet: de dialogen plaatsen in een paar regels een context en maken daarna ruimte. De inhoud loopt vervolgens in trappen, waarbij de scènes langer en heftiger worden naarmate het personage vordert.

Het is een klassiek ontgrendelsysteem, hier op kleine schaal toegepast.

Een campagne is er niet, een kaart om te doorkruisen evenmin, en een doel op lange termijn ontbreekt. De progressie dient alleen om de toegang tot de scènes te spreiden. Het resultaat is een korte lus die u meteen doorziet, die de titel zijn ritme geeft en hem tegelijk zijn plafond oplegt. De catalogus is in enkele sessies doorlopen.

De teamdimensie

Dit is wat de titel het duidelijkst van de andere parodieën in onze vergelijking scheidt. Het kader is dat van een onlinegame die rond een groep is gebouwd, waarin elke deelnemer een rol vervult, en de parodie houdt die structuur aan in plaats van er een eenzame speelervaring van te maken. U speelt dus naast andere verbonden spelers, wat in dit genre zeldzaam blijft.

De keerzijde heeft met de drukte te maken.

Een sexspel van dit type hangt af van hoeveel mensen op hetzelfde moment aanwezig zijn, en de speelervaring verschilt naargelang het tijdstip waarop u inlogt. Dat kenmerkt alle onlinetitels en is geen gebrek dat aan deze eigen is, maar het verdient vermelding voor wie op ongebruikelijke uren speelt. Wachttijden voor een volle ploeg lopen dan zichtbaar op.

Varianten en toegang

De titel presenteert zich niet als één game maar als een geheel van varianten die op dezelfde cast zijn gebouwd, met van variant tot variant andere grafische en thematische registers. U stapt vanuit dezelfde interface van de ene naar de andere over, en die interface blijft overzichtelijk en vraagt weinig gewenning. Er worden vijf interfacetalen aangeboden, wat de titel boven het genregemiddelde plaatst.

De game start in een browser, of u downloadt de Windows-versie.

Beide wegen leiden naar dezelfde inhoud, waarbij de tweede het herladen tussen de scènes vermijdt en dus vlotter aanvoelt zodra de downloadsnelheid meezit. Ondersteuning voor een VR-headset ontbreekt volledig. Wij publiceren geen enkele tariefvoorwaarde, omdat die te vaak wijzigen om hier betrouwbaar te blijven.

Moet u het proberen?

Ja, als de grafische stijl van de hero shooter u aanspreekt en als online spelen naast andere mensen u meer waard is dan een volwaardige personagebewerker. Op die twee punten heeft de titel weinig concurrentie binnen de parodieën, en u bent er zonder omwegen mee weg.

Nee, als u diepgang zoekt, een ruime catalogus of een doorgedreven personalisatie. De cast is de inhoud. Wie die heeft rondgemaakt, houdt weinig redenen over om terug te keren, en de beschikbare instellingen zijn met opzet beperkt gehouden.

Gaat het om een officiële game?

Nee. Dit is een onafhankelijke parodie die de grafische stijl van de hero shooter leent, zonder band met de shooter waarop zij zich baseert of met de rechthebbenden. De personages zijn hertekende archetypen.

Kunt u samen met andere spelers spelen?

Ja. De titel houdt het kader aan van een onlinegame die rond een team is opgebouwd, wat binnen de parodieën zeldzaam blijft. De speelervaring hangt af van hoeveel mensen op hetzelfde moment verbonden zijn.

Kunt u uw personage vrij kiezen?

Niet helemaal. Bij elke start biedt de game een beperkte, willekeurig getrokken selectie aan, en u kiest binnen dat aanbod. Om een bepaalde figuur te zien verschijnen, moet u opnieuw opstarten.

Wat kunt u aanpassen?

Het uiterlijk van het gespeelde personage en dat van de partner: lichaamsbouw, verhoudingen, kleding, enkele trekken. De instellingen zijn puur esthetisch, en sommige personages laten er minder toe dan andere.

Moet u de game installeren?

Nee, niet noodzakelijk. Hij draait in een browser. Er bestaat daarnaast een Windows-versie om te downloaden, en die vermijdt het herladen tussen de scènes.